Έχει ζέστη. Το ξέρουμε όλοι. Και μερικοί από μας έχουμε και εξεταστική. Που είναι από μόνο του κακό πράγμα.
Είναι μεσημέρι. Είμαστε έξω από μια αίθουσα της Παντείου. Και είμαστε πολλοί. Δεν ξέρω γιατί τέτοιος ξαφνικός ζήλος. Το έτος μου ήταν όλο εκεί πάντως. Η αίθουσα χωράει γύρω στα 70 άτομα. Είμαστε καταφανώς περισσότεροι. Μπαίνουμε. Όσοι προλαβαίνουμε καθόμαστε. Προφανώς δεν υπάρχει κλιματισμός. (Ο επιτηρητής βέβαια υποστήριζε σθεναρά ότι όχι μόνο υπάρχει αλλά είναι και στο τέρμα.) Τα παράθυρα κλειστά. Έρχεται η καθηγήτρια. Είναι έξαλλη που είμαστε τόσο πολλοί και δεν έχουμε κενό κάθισμα ανάμεσα μας . για κάποιο παντελώς άγνωστο λόγο έχει την πεποίθηση ότι αν ανοίξει άλλη μια αίθουσα(χωρητικότητας 30 ατόμων), θα χωρέσουν όλοι οι όρθιοι και θα μας αραιώσει κιόλας. Μας κοιτάει άγρια και μας λέει:
-Δε θα κάτσω εγώ να διορθώνω μες στη ζέστη αν δεν είμαι σίγουρη ότι έχετε γράψει σε σωστές συνθήκες(=με κενά, όχι με θερμοκρασία κάτω από 40 βαθμούς)
Φυσικά δε μπορούμε να αραιώσουμε. Γράφουμε λοιπόν έτσι, με θερμοκρασία 40+, κάνοντας όπως όπως αέρα, με λιποθυμικές τάσεις κτλ.
Μετά το τέλος της εξέτασης μάθαμε ότι όσοι δε χώρεσαν στην άλλη αίθουσα(και δεν κάθισαν στα περβάζια της δικής μας), έγραψαν όρθιοι σε μια άλλη. Και για μια ακόμα φορά το πρόβλημα της καθηγήτριας ήταν η εγγύτητα των φοιτητών.
-Δεν το δέχομαι, σαν καθηγήτρια πανεπιστημίου, να είναι η κόλλες των συμφοιτητών σας στο οπτικό σας πεδίο!
Θέλω να είμαι ευγενική. Αλήθεια. Έχω και μια παιδεία από το σπίτι μου. Αλλά άντε και γαμήσου! Γράφω με 43 βαθμούς, και ίσως όρθια! Και το μόνο που σε πειράζει είναι αν βλέπω την κόλλα του διπλανού μου;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;; Περιμένεις την ώρα της εξέτασης να δεις ότι δε χωράνε οι φοιτητές σου; Και τους ειρωνεύεσαι και τους αγριεύεις κιόλας; Πόση πλάκα θα έχει να λιποθυμήσουν 2-3. Τότε να δούμε!
Υ.Γ.: Το ΣΕΜΦΕ κλείνει αύριο και μεθαύριο λόγω καύσωνα. Εμείς δεν είμαστε άνθρωποι προφανώς.
*&#$%%@!$%%^&&*%%$#@@$$%^&*~#$%%&&*
