Τα 7 κακά της μοίρας μου!!

Μετά από πρόσκληση της Μπουρδουμπλούμ, ας γράψω κι εγώ τα 7 κακά μου!

1.Εκνευρίζομαι εύκολα. Αλλά πολύ εύκολα. Και μετά φωνάζω. Και τρομάζω τον κόσμο.

2. Είμαι τσαπατσούλα. Η ντροπή της μάνας μου (η οποία είναι πως η Μόνικα στα "Φιλαράκια", ένα πράγμα!)!

3. Είμαι και απρόσεκτη(οχι πάρα πολύ όμως) και ξεχασιάρα(πάααααρα πολύ όμως)! Δεν έχει σημασία πόσες φορές θα μου πει κανείς κάτι. Και πάλι είμαι απόλυτα ικανή να μην θυμάμαι ότι το έχω ακούσει. Στη δουλειά ξεχνάω τα ονόματα που ψάχνουν οι πελάτες μετά απο μισό λεπτό. Μήπως να το κοίταγα????

4. Είμαι κομματάκι control freak. Όοοοχι πάρα πολύ, αλλά είμαι. Αγχώνομαι όταν δε μπορώ να ελεγξω μία κατάσταση. Και έτσι ερχόμαστε στο 5.

5.Δεν αγχώνομαι εύκολα, αλλά άμα αγχωθώ...Χιούστον, έχουμε πρόβλημα!!!!!

6.Curiosity killed the cat, but satisfaction brought it back. Ναι κυρίες και κύριοι, είμαι μια περίεργη! Μ' αρέσει να ξέρω τα πάντα. Όλες τις πικάντικες λεπτομέρειες! Και ναι, ντρέπομαι γι' αυτό....

7.Έχω τσακωθεί με την υπομονή. Και συνεχίζουμε να τσακωνόμαστε συχνά πυκνά. Μαζί με το 1, θανατηφόρος συνδυασμός για τους γύρω μου!

Ας τα ξεράσουν όλα και οι elgalla, dem, αριστη, mouton, zlatko kai nathalie (δεν εχω 7ο...σνιφ!)

Μετά από πρόσκληση της Nathalie(αχ, είμαι πολύ συγκινημένη, είναι η πρώτη μου πρόσκληση), γράφω κι εγώ από τη σελίδα 123 του πρώτου βιβλίου που θα βρω μπροστά μου την 6η, την 7η και την 8η περίοδο.(Clive Barker, In the flesh: The Madonna)

He hailed a cab, and they made their way back to Kentish Town, keeping their silence. Halfway up the stairs to the door of the flat Carole said, "Foul perfume."
There was a string, acidic smell lingering on the stairs.

Ας προσκαλέσω κι εγώ τον abbax, το zlatko, την aristh καιτη dem . :-)

Το μανιφέστο των blogs

Η υπόθεση Press-gr (Ρίξτε μια ματιά στον nikan του metablogging.gr) έδωσε την αφορμή αλλά τα πράγματα πήγαιναν εδώ και λίγο καιρό προς αυτή την κατεύθυνση. Ο Nikos του NYLON, έγραψε 9 θέσεις για το τι είναι blog.

1. Τα blogs είναι διάλογος - ελεύθερος ανεμπόδιστος διάλογος ανάμεσα σε πολίτες.

2. Τα blogs είναι μια πρόσκληση σε διάλογο, σε διαφωνία, και επικοινωνία.

3. Τα blogs δεν κέρδισαν το ενδιαφέρον της κοινωνίας επειδή λένε ψέματα ή συκοφαντούν. Το κέρδισαν επειδή η κοινωνία έχει ανάγκη από μια αυθεντική φωνή.

4. Τα blogs είναι το δικαίωμα του καθενός να εκφέρει την άποψή του. Δεν υπάρχουν “ενημερωτικά” και “μη ενημερωτικά” blogs. Μέσα από το διάλογο όλοι κάτι μαθαίνουμε.

5. Τα blogs δεν τα γράφουν επαγγελματίες - τα γράφουν πολίτες. Μπορεί να αξιοποιούν την όποια επαγγελματική τους εμπειρία, μπορεί και όχι.

6. Ο blogger δεν χρησιμοποιεί εθνικούς πόρους (όπως οι τηλεραδιοσυχνότητες), και συνεπώς δεν μπορεί να μπαίνει σε καλούπια ο τρόπος και το περιεχόμενο της έκφρασής του. O blogger αξιοποιεί το απεριόριστο μέγεθος του παγκόσμιου Δικτυακού ιστού για να εκφράσει και τη δική του άποψη.

7. Η Πολιτεία, τα Media, οι επιχειρήσεις, και όλοι οι θεσμοθετημένοι οργανισμοί της Ελληνικής κοινωνίας, αξίζει να παρακολουθούν τους bloggers και τον διάλογο τους. Ακόμα καλύτερο θα είναι να συμμετέχουν ισότιμα σε αυτόν το διάλογο. Θα μπορέσουν και οι ίδιοι να γίνουν σοφότεροι μαθαίνοντας την άποψη του απλού πολίτη, αντί να προσπαθούν να την περιορίσουν στα δικά τους καλούπια.

8. Το δικαίωμα του blogger να γράφει ελεύθερα την άποψή του είναι ιερό. Αν με αυτά που γράφει καταπατά συγκεκριμένες νομοθετικές διατάξεις, υπάρχουν νόμιμες διαδικασίες για την δίωξή του.

9. Στο βαθμό που δεν παραβιάζει με σαφή τρόπο διατάξεις του νόμου, η ανωνυμία είναι δικαίωμα του blogger.

Ο στροβιλιζόμενος μπετατζής

(Το κέιμενο αποτελεί συλλλογική δουλειά εμου, του abbax και της buffy, σε ώρες μεγάλης βαρεμάρας και δια της αναγνωρισμένης συγγραφικής μεθόδου "γράφουμε ότι βλακεία μας έρθει πρόταση-πρόταση". Τα greeklish είναι του abbax, που εκεί στην ξενητιά που είναι δε μπορούσε να βρει την ελληνικη γραμματοσειρά!)

Μπήκε στο σπίτι και πέταξε το λερωμένο με ασβέστη μπουφάν του στον καναπέ. Evgale ta rouxa tis oikodomis kai eksise noxelika to aristero tou kolomeri. «Να ‘χαμε και μια γυναίκα τώρα να κουβαλήσει καμιά παντόφλα καλά θα ήτανε», σκέφτηκε. Το κωλόσκυλο που του είχε φορτώσει η αδερφή του ήρθε τρέχοντας και άρχισε να του γλύφει τα δάχτυλα. "Ti the re kopro?" eipe sto zontano kai kinithike skopima pros to psygeio opou ap'oti thymotan ypirxe to teleftaio boukali Amstel. Πήρε τη μπύρα από το ψυγείο και καθώς σερνότανε πάλι προς τον καναπέ άρχισε να χτυπάει το τηλέφωνο.
-Ναι; Τι θες πάλι ρε μαλάκα;
I foni apo tin alli akri tis grammis itan mazemeni kai apologitiki.
-Της είπα αυτά που μου είπες αλλά δεν φάνηκε να με πιστεύει. Τι να άλλο να κάνω;
Ο Τέλης κοπάνησε τη μπύρα στο σεμεδάκι που είχε πάνω στην τηλεόραση. To xtypima ekane ti byra na afrisei, etsi opos afrize kai o Telis apo orgi.
-Γαμώ την τύχη μου! Αυτά τραβάω που είμαι ωραίος γκόμενος!
-Και τι θες να κάνω εγώ ρε μαλάκα που δεν καταλαβαίνει η γκόμενα;
-Na tin psiseis re, ego pos paramythiasa ti Soula?
-Να ξεμπερδέψεις με την ηλίθια μόνος σου, δεν ασχολούμαι άλλο, είπε και του έκλεισε το τηλέφωνο στη μούρη.
Ο Τέλης έβραζε από το θυμό του. Mono ena pragma borouse na ton iremisei tora. Μπήκε στο δωμάτιο του και έσπευσε να ανοίξει το συρτάρι του για να βγάλει τα απαραίτητα σύνεργα, τις βελόνες πλεξίματος που του είχε αγοράσει η μαμά του! Είχε έρθει η ώρα να φτιάξει ένα καινούριο πουλόβερ για τον κόπρο. Enas pontos mesa, enas ekso, enas mesa, dyo ekso -to malaka, skeftike- enas mesa, enas ekso -filoi sou leei meta- enas mesa, dyo ekso -ola monos mou prepei na ta kano. Ας της κάνω τη χάρη και ας πάω να την δω μπας και ηρεμήσει, σκέφτηκε. Σηκώθηκε από τον καναπέ, έβγαλε τα ρούχα της οικοδομής και έβαλε κάτι απλό και καθημερινό, χωρίς φυσικά να κάνει μπάνιο, για να μη χαθεί η βαρβατίλα. Vgike apo to spiti, ekleise tin porta kai katefthynthike pros to kamari tou, ti xara tis zois tou, to telikiasmeno tou Lada. "Κρίση, με πιάνει κρίση….», ακουγόταν στη διαπασών καθώς κατευθυνόταν στο σπίτι της Σουλτάνας. Η Σουλτάνα, το γκομενάκι που του είχε κάνει τ’αρχίδια τούμπανο! Soultana, i gynaika pou paraligo na ton kanei na tsakothei me ti mana tou kai na ksyrisei to moustaki. Ευτυχώς, όμως, απέφυγε τον τσακωμό και τώρα έχει και τη μανούλα στον πάνω όροφο και ολόκληρο δυάρι δικό του! Η Σουλτάνα καθόλου δεν την πήγαινε τη μάνα του, κι αυτό ήταν ένας βασικός λόγος να πάρει πόδι. Tora omos eprepe na kanei tin kardia tou petra kai na tin antimetopisei.
-Γυναίκα άνοιξε!!! Κατόπιν ωρίμου σκέψεως πήρα μια πολύ σημαντική απόφαση!
Η Σουλτάνα βγήκε στη πόρτα φορώντας μόνο το διαφανές κόκκινο νεγκλιζέ που της είχε κάνει δώρο πέρσι του Αγίου Βαλεντίνου.
-Teli mou, antra mou, fos tis zois mou, gyrises se mena epitelous ?
-Οτι γύρισα, γύρισα αλλά δεν θα είναι για πολύ. Κάτσε και άκου.
Η Σουλτάνα τον κοίταξε στον καβάλο και έκατσε αργά, προκλητικά αλλά υπάκουα στον κόκκινο καναπέ της.
-Soultana xreiazomai ti voitheia sou me ena thema, eipe o Telis gnorizontas pos zitontas voitheia apo mia gynaika eplitte ton andrismo tou.
-Έλα κάτσε δίπλα μου Τέλη και από εμένα ό,τι θες!!!
-Πρέπει να με μάθεις να χορεύω τσιφτετέλι, ψιθύρισε κοκκινίζοντας ο Τέλης.
-Ma Teli mou to tsifteteli einai gia tis gynaikes, esy xoreveis mono zeibekiko...
-Κοίτα να δεις κοπέλα μου, ότι κι αν κάνω η αντρίλα μου δεν αμφισβητείται!Και επιπλέον το έταξα στη μαμά!
I fatsa tis Soultanas ksynise elafra me tin anafora stin kyria Efterpi.
-Να δούμε τι άλλο θα σε βάλει να κάνεις η αξιαγάπητη μητέρα σου, είπε ειρωνικά η Σουλτάνα.
-Όταν μιλάς για την μάνα μου να πλένεις το στόμα σου, παλιοπατσαβούρα!
-Mi mou milas etsi Teli mou, ego pou s'agapo oso tipota ston kosmo... eipe i Soultana fanera pligomeni.
-Άσε τα σάπια και ας μπούμε στο ψητό επιτέλους.
Η Σουλτάνα σηκώθηκε και κουνώντας δεξια αριστερά τον κώλο της κατευθύνθηκε στο ηχοσύστημα. Anoikse ti faux maonenia diskothiki kai evgale apo mesa ti syllogi KOLASI 2007 me ta kalytera tsiftetelia tis xronias. Ο Τέλης είχε αράξει σαν πασάς στον καναπέ και περίμενε να απολαύσει την Σουλτάνα να κουνάει τον κώλο της.
-Ε,σήκω,τι κάθεσαι, πως θα σου μάθω; ρώτησε η Σουλτάνα σε μια στιγμή απερίσκεπτης αμφισβήτησης του Τέλη.
-Den yparxei periptosi na kounao ton kolo mou san ksefonimeni, tha se paratiro mono.
-Οτι θες εσύ άντρα μου, είπε και συνέχισε να κουνιέται λάγνα.
Η Σουλτάνα άρχισε να λικνίζεται υπό τους ήχους του κλαρίνου,κάνοντας τον Τέλη να αναρωτιέται για λίγο γιατί τη σούταρε. O Telis eixe arxisei na meraklonei kai afto pou ithele ekeini ti stigmi pragmatika, ektos apo to na valei kato ti Soultana kai na tin kanei na niosei gynaika, itan na riksei mia zebekia. Και ως σωστό αρσενικό που ήταν αποφάσισε να ρίξει τη ζεμπεκιά, την έκανε γυναίκα και αργότερα!
-Νταξει, φτάνει τώρα, είδα, βάλε κανα καλό ζεϊμπέκικο να δεις τι θα πει χορός! είπε στη λικνιζόμενη Σουλτάνα.
I antrila plymmirise to mikroastiko saloni tis Soultanas kathos i perifania gia ton kavalari tis gemise tin kardia tis, o Telis arxise na pairnei tis protes strofes tou zeibekikou sygkratontas me to zori ton eafto tou gia na min anafonisei "Ti gamias pou eimai!". Κι όποιος περνούσε από το δρόμο έξω από το σπίτι της Σουλτάνας, είχε την τύχη να θαυμάσει ένα θέαμα μοναδικό, ένα στροβιλιζόμενο μπετατζή!

Sister

(Η ιστορία ως τώρα:
1.Lust, bloody lust
2.Every night I burn
3.I rush into the secret house
4.And all the children are insane
5. I will follow you into the dark
6.Love and marriage
7.Daddy's little girl
8.I found no people for killing time, so I found time for killing people
9.Lonely people burn like candles
10.Dreaming of screaming
11.Tears For Fears
12.This vicious cabaret
13.Living is a problem because everything dies...)

Υπάρχει στην πόλη μια πλατεία στην οποία μπορεί κανείς να βρει ότι ζητήσει. Ο Αντώνης είχε βρεθεί εκεί για πρώτη φορά λίγες μέρες μετά τη φυγή της Μυρτώς είχαν έρθει στην Αθήνα εκδρομή με το σχολείο και το είχαν σκάσει με τον κολλητό του για να φτάσουν εκεί. Ο φίλος του πλήρωσε τότε την πρώτη του πουτάνα . Ο Αντώνης δεν είχε μαζί του αρκετά λεφτά για να κάνει το ίδιο, οπότε αναγκάστηκε να τον περιμένει στα σκαλιά ενός μικρού ετοιμόρροπου ξενοδοχείου μέχρι να τελειώσει. σκεφτόταν την αδερφή του. Την αγάπαγε. Το ήξερε από μικρός ότι ήταν υιοθετημένη. Και δεν καταλάβαινε γιατί εκείνη το είχε κάνει τόσο μεγάλο θέμα όταν το έμαθε. Τη σκέφτηκε γυμνή. Ήταν τόσο όμορφη. Δεν πέρασε πολύς καιρός για να τη μισήσει. Συνέχισε πάντα να τη βλέπει στις πιο άγριες σεξουαλικές του φαντασιώσεις, όμως του είχε καταστρέψει τόσο πολύ τη ζωή που το μόνο που ήθελε ήταν να την εκδικηθεί.

Όταν έφυγε από το σπίτι, οι γονείς του αιφνιδιάστηκαν και σοκαρίστηκαν. Άρχισαν να την ψάχνουν. Κι όταν τη βρήκαν και έμαθαν ότι δε μπορούν να τη φέρουν πίσω με τη βία γιατί ήταν πια ενήλικη τρελάθηκαν. Για χρόνια δεν τον άφηναν να βγει από το σπίτι παρά μόνο για να πάει στο σχολείο ή το φροντιστήριο, τον πίεζαν για τους βαθμούς του και γενικά τον έπνιγαν. Και όταν τελικά πέρασε στην Ιατρική στην Αθήνα, του δήλωσαν πως δε θα του δώσουν ούτε φράγκο αν τολμήσει να πάει σ’ αυτή την καταραμένη πόλη που έκλεψε την αδερφή του. Δεν τον ένοιαξε. Έφυγε και βρήκε δουλειά. Η οικοδομή όμως δε συνδυαζόταν ιδιαίτερα με την σχολή. Η γνωριμία του με τον Α. ήταν σωτήρια. Μέχρι τότε είχε προλάβει να μισήσει τόσο πολύ τον κόσμο που δεν του στοίχιζε τίποτα να γίνει πληρωμένος δολοφόνος. Το μόνο που ζήτησε από τον Α. ήταν να εντοπίσει πάλι την αδερφή του. Δεν ήξερε τι θα έκανε όταν την έβρισκε. Κι όταν έφτασε αυτή η στιγμή και την είδε ξανά μετά από τόσο καιρό, θυμήθηκε εκείνη τη φορά , στην πλατεία των θαυμάτων, που δεν είχε να δώσει μόνο αυτό που ήθελε εκείνος. Και πήρε την απόφαση του.

(Διαβάστε το τέλος της ιστορίας εδω.)

Τι μάθατε χτές παιδάκια;

Οι προκαταλήψεις είναι κακό πράγμα. Γι’ αυτό λοιπόν, όταν πρόκειται να μπούμε σ’ ένα ταξί δεν περιμένουμε ο ταξιτζής να ακούει υποχρεωτικά Derti και να είναι σεξιστής.

Μπαίνουμε λοιπόν στο ταξί. Και ο οδηγός ακούει Derti. Εντάξει, δεν πειράζει. Τι να γίνει, υπάρχουν και διαφορετικά από τα δικά μας μουσικά γούστα σ’ αυτό τον κόσμο. Άλλωστε θα αποζημιωθούμε στη διαδρομή, καθώς ο ταξιτζής θα μοιραστεί μαζί μας το απόσταγμα της γνώσης του.

# -Γιατί είσαι λυπημένη; Σε διώξανε από κάπου;(Απλά χάζευα από το παράθυρο)

-Δεν είμαι λυπημένη. Κουρασμένη είμαι.

-Ε, καλά, από κούραση άλλο τίποτα. Πες μου καμιά άλλη κουβέντα. Όλοι κουρασμένοι είμαστε. Δε σε έδιωξαν από κάπου πάντως!

-Όχι.

Ηθικό δίδαγμα: Ο μόνος αποδεκτός λόγος για να μην πιάσεις αυτοβούλως κουβέντα με ταξιτζή είναι να έχεις φάει χυλόπιτα.

# -Δούλευες;

-Ναι.

-Πως κι έτσι; Μικρή φαίνεσαι.

-Μικρή είμαι.

-Επιτρέπεται στους ανήλικους να δουλεύουν;

-Όχι και τόσο μικρή πια! Έχω ενηλικιωθεί χρόνια!

-Πόσο είσαι δηλαδή;

-Κοντεύω τα 22.

-Α, της παντρειάς δηλαδή!

-Ε, όχι και της παντρειάς!

-Μα άκου με που σου λέω. Ξέρω εγώ. Άλλες έχουν ήδη παντρευτεί!

Ηθικό δίδαγμα: Έχω μείνει στο ράφι! ΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ!

# - Και τι σπουδάζεις;

-Ψυχολογία.

-(Με πόνο ψυχής) Μα γιατί; Εσύ είσαι χαμογελαστό κορίτσι! Αντί να γίνεις εκεί νηπιαγωγός, σαν κοπελίτσα!

-Γιατί, οι ψυχολόγοι δεν πρέπει να χαμογελάνε;

-Αφού δεν τους αφήνουνε! Ασε κοπελιά, δύσκολο επάγγελμα.

-Όλα τα επαγγέλματα έχουν δυσκολίες.

-Εκεί εσύ! Δεν καταλαβαίνεις! Από πού είσαι;

-Από Αργολίδα.

-Ε, έτσι εξηγείται!! Είσαι πεισματάρα!

Ηθικό δίδαγμα: Δε φτάνει που έμεινα στο ράφι, κάνω και λάθος επάγγελμα και είμαι και από καταβολής πεισματάρα. Χέσε μέσα! Πού πάω σ’ αυτή τη ζωή; Γι’ αυτό λοιπόν, ο ταξιτζής, μαζί με τα ρέστα μου έδωσε και την καρτούλα με το τηλέφωνο του, ώστε να μου δείξει εκείνος τι μου ταιριάζει!

Καλή χρονιά!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

(Με μόνο 5 μέρες καθυστέρηση!)